
Al een aantal weken/maanden geen nieuw blog geplaatst. Onderstaande tekst schreef ik aan het einde van de tweede week van de Olympische Spelen. Leek mij zinvol en handig om dit hier ook te delen.
Afgelopen 2 weken enorm genoten van de Nederlandse topsporters tijdens de Olympische Spelen. En we hebben nog wat tegoed😊
Ik weet niet of het daardoor komt, merk iig dat het me extra energie geeft en sinds vorige week lukt het eindelijk weer om aan mijn 3e manuscript te schrijven!
Ik was daar in februari aan begonnen, na een onvrijwillige schrijfpauze van ruim 1,5 jaar.
Helaas werd ik met Pasen voor de tigste (!) keer acuut opgenomen in het ziekenhuis met een ernstige infectie/ beginnende sepsis, waardoor oa mijn nierfunctie wederom dramatisch zakte. Ondertussen is deze gelukkig weer gestegen, maar nog niet de naar de waarde van voor die tijd.
Daardoor nog vermoeider dan ‘normaal’ naast een chronische ziekte, de eerste periode na deze ziekenhuisopname voelde ik mij zelfs uitgeput. Geen concentratie, zo ontzettend moe dat ik op de meest onverwachte momenten in slaap val en ik sowieso het grootste deel van de dag op bed of op de bank lig. Ondertussen steeds op zoek naar dingen die wel kunnen en dat lukt inmiddels weer ietsje beter.
Veel dingen die je als lezer waarschijnlijk niet wilt weten van een auteur, maar ja … auteurs zijn net gewone mensen😜
Ben mede door dit alles superblij dat ik weer wat kan schrijven. Nog wel zoekende, naast schrijven veel schrappen en herschrijven. In een dag of 10 ruim 3000 woorden geschreven. Da’s niet veel, maar dat geeft niet. Ben blij met elk woord, elke alinea. Inmiddels totaal ruim 30K aan woorden, dus het begin staat er en ik heb in grote lijnen ideeën voor de rest van het boek.
Ik hoop echt dat het lukt om dit 3e manuscript, een vervolg op WODKA & RANJA en GROENE RANJA, af te ronden.
De roep om een 3e deel was en is groot. Schat dat 80% van mijn lezers na het lezen van GR om een vervolg vraagt. Ik voel me dan ook bijna verplicht dit 3e deel te voltooien, terwijl ik bij de start van WODKA & RANJA überhaupt niet dacht aan een trilogie.
De lat ligt hoog, nog hoger dan bij mijn vorige boeken. Ik vind schrijven echter heerlijk, dus als het dan weer kan en lukt, is dat superfijn. Er is geen deadline. Wel tijd, geduld en voorzichtig groeiende inspiratie❤️